دوستی باهدف الهی محض   

بنام خدا

سلام

دوستی باهدف الهی محض

دوستی باهدف الهی يعنی ديگران را برای خدا ودر راه خدا دوست بدارد نه برای آنکه از طريق آنها به اهداف ديگری برسد.

اين قسم با آنکه بالاترين درجه دوستی و محبت و دقيق ترين و پنهان ترين آن است ولی رسيدن به آن ناممکن نيست .

انسان ذاتا اينگونه است که اگر کسی را در حد افراط دوست بدارد تمام آنچه را هم که به او وابسته است را دوست می دارد.چنانچه در داستانها هم می خوانيم عاشق دلسوخته ای چون مجنون به لباس ،منزل ،ظروف ،محله و حتی ديوار خانه ليلی نيز علاقه مند بود.

پس همانگونه که محبت افراطی به شخصی موجب محبت به وابسته های اونيز ميشود حب بسيار به خداوند متعال موجب ميشود که انسان همه آثار او را هم دوست بدارد چنين شخصی همه موجودات را دوست دارد چون آنها را آثار قدرت محبوبش می داند.

حب به خداوند متعال گاهی به اميد رسيدن به نعمتهای او و بيم از جهنم است اما بعضی مقامی فراتر از اين دارند و آنچنان از محبت سرشارندکه خدا رافقط به خاطر ذات خداونديش دوست دارند که اين مقام بسيار والائی است و آن رابه هرکس ندهند.

به هرحال محبت داشتن به خدا به هر انگيزه ای که باشداگر قوی ،سوزان وافراطی شودموجب عشق انسان به تمام آنچه که به خدا وابسته است می شود و حتی مکروهات نفسانی خود مانند درد، مرض ون اراحتی را نيز دوست می دارد چون همه را فعلی از افعال محبوب می دانداو ديگر فرقی بين نعمت و بلا قائل نيست و زبان حالش اين است :

يکی  درد     يکی  درمان  پسندد      يکی وصل ويکی هجران پسندد

من از درمان ودرد و وصل وهجران      پسندم  آنچه  را  جانان   پسندد

بنابراين عاشق واقعی و دلسوخته حضرت حق به تمام آثار پروردگار عشق می ورزد عالمان و مومنان و متقين و صالحان را دوست می دارد از رنج آنها رنج ميبرد و از شاديشان شاد ميشود وچون درون قلبش مملو از عشق ومحبت به خداست جايی برای دوست داشتن غير خدا نمی ماند وهيچ چيز را جز برای او نمی خواهد.

خلاصه مطلب اينکه هرکس عالم ،عابد، عارف يا شخص و چيز ديگری را با اين انگيزه دوست بدارد حب و دوستی او برای خدا و در راه اوست و به اندازه درجه دوستی وعلاقه اش اجر و پاداش به او داده ميشود.

خدايا ما را عاشق خود کن .

لینک
پنجشنبه ۸ دی ،۱۳۸٤ - رضا مارمولک