كمك به ديگران   

بنام خدا

سلام

اسلام درشيوه های خاص خوددرزمينه تعليم وتربيت می كوشدكه انسانهادريك سطح عالی ازانديشه وعمل قراربگيرند.برنامه اسلام آنست كه هركس سعی كندتاقدرتمندوتواناگرددوهميشه دست دهنده داشته باشدنه دست گيرنده ودرعين حال كه افرادتوانمندجامعه رابه احسان ونيكوكاری درحق ديگران ترغيب وتشويق می كندوآنان راامربه احسان وخوبی درباره محرومان وبينوايان می نمايدمردم فقيررانيزبه عفت وبلندنظری وغنای نفس فرامی خواند.بديهی است كه اين شيوه انسانهاوجامعه هارابه صورت فعال وپوياومبتكردرمی آورديعنی درجامعه اسلامی هرفردی درصددآن است كه استعدادخدادادش رابه كارگيردوابتكاروخلاقيت نشان دهدوضمن توانمندساختن خويش ازمازاددرآمدش وازفضل ثروت حلالش درجبران كسری های زندگی محرومان ونيازهای ديگرجامعه بكوشد .

اسلام نقش احسان وخوبی رادرازميان بردن دشمنی هاكدورت هاوبرخوردهای خصومت آميزبيان ميداردودراين ميان ارزش انديشه سالم وروح احسان وخدمتگزاری كسانی راكه دستشان خالی است وعملادرمورداحسان وانجام اعمال خيرنمی تواننداقدام كنندموردغفلت قرارنداده است .يعنی روحيه اين كارراداشتن نيزبرای افرادی كه دستشان خالی است همانندنيكوكاري است.

اسلام بافضيلت بخشيدن به كسی كه علاوه برتوانمندساختن خودازراه مشروع وحلال به جبران كسری وتامين كمبودهای افرادجامعه اش اقدام می كندودست بخشنده ای داردوپائين شمردن دست گيرنده كه خودراسربارجامعه كرده است عملاانسانهارادرسطحی عالی ازتفكروعمل قرارداده است.

آيابه نظرشمااين تعليم باعث آن نميشودكه عفت عزت وغنای نفس دروجودانسانها پرورش پيداكندوميزان شخصيت افرادوشئون انسانی آنان بالاتربرود؟

امام صادق ميفرمايند:احسان همانندنامش نيكووزيباست وهيچ چيزبه فضل وخوبی وزيبائی احسان نيست جزپاداش آن .اين طورنيست كه هركس دوست داشته باشدويااگرقدرت وتوانائی داشت توفيق وفرصت انجام آنراپيداكندپس هرگاه علاقه قدرت وتوفيق دريكجاجمع شدندحتماهمه مقدمات خوشبختی فراهم شده است .

اينراهم بدانيدكه درفرهنگ اسلامی اين معنی مانندبسياری مسائل ديگرجنبه بده بستانی داردوطبيعی است كسی كه به مردم احسان ونيكوئی می كند متقابلا ازآنان احسان وخوبی می بيند وبارعايت اصل احسان وخوبی متقابل زندگی اجتماعی انسانهاوضع ايده آل پيدامی كندواشخاص به سوی كمال مطلوب حركت می كنند.

ان نكته رانيزبگويم اسلام دين اعتدال وميانه روی است وازهرگونه افراط وتفريط دور ميباشد.احسان وخوبی نيزكه يك مسئله اخلاقی اجتماعی است ازاين قانون كلی مستثنی نيست بنابراين درجامعه افرادی وجوددارندكه سزاواراحسان ونيكوئی نيستندوانسان بايدازضايع شدن اين عمل جلوگيری كند.از آجمله افرادناسپاس می باشند.

اين مطلب راهم ناگفته نگذاريم كه برخی اعمال احسان وخوبی راازميان می بردوآنراپاطل وپوچ می كندمثل منت گذاشتن ورياوخودنمائی .

پس عزيزجان برادر:

احسان ونيكی بدون منت وريارابه افرادنيازمندفراموش مكن.

ياعلی  

لینک
پنجشنبه ٢٩ امرداد ،۱۳۸۳ - رضا مارمولک